• Besluiteloosheid en slordigheid kosten Brielle JO15-3 de punten

    Zaterdag 3 oktober was de derde competitieronde, een thuiswedstrijd tegen NSVV. Thuis is dit geval een groot woord, het lijkt wel een uitwedstrijd. Bij de dugout staan meer mensen dan langs het veld, welgeteld vijf toeschouwers schuilen bij de kantine en twee onder een paraplu bij het veld. Maar we zullen het ermee moeten doen.

    Uitdaging 1 was dat er geen scheidsrechter was. Op het laatste moment is er door Ralph een KNVB scheidsrechter geregeld, bedankt hiervoor, en hij floot goed. Tevens dank gaan de vaders van Stan en Branco die zich hadden aangeboden om een handje helpen. Nu uitdaging 1 was opgelost, kwam uitdaging 2, NSVV JO15-2. Na 70 minuten konden we vaststellen dat de ploegen aan elkaar gewaagd waren qua veldspel, alleen sprong NSVV effectiever om met de kansen dan Brielle. Het eindresultaat was dat de drie punten meegingen naar Numansdorp en een heel goede scheidsrechter.

    Er waren zeker in de eerste 20 minuten diverse kleine en twee heel grote kansen voor Brielle maar jammer genoeg stond het vizier van de spelers niet helemaal recht. Op zich niet heel vervelend, alleen bestaat er een “wet” in het voetbal die zegt: als jezelf niet scoort, dan scoort de tegenstander en zowaar. De eerste hoekschop van NSVV wordt door Brielle verkeerd beoordeeld, de keeper is verrast en 0-1 achter. Even babbelen met elkaar en dan MOET het klaar zijn, echter dit sluimerde nog even door en dat is jammer, want dan haal je zelf volledig uit de wedstrijd, gevolg: 0-1 ruststand.

    In de rust getracht alle neuzen dezelfde kant op te krijgen en in de tweede helft hetzelfde speelbeeld. Brielle sterker, we moesten ook wel, de kansen kwamen en …. gingen. De laatste bal ging steeds net niet goed of we hadden, zoals Hans terecht opmerkte, ruzie met de bal, zelfs als de tegenstander niet in de buurt was. Uiteindelijk kregen we een lesje in effectiviteit, vijf kansen: drie doelpunten. De troostprijs was dat onze tegenstander aangaf aan dat hij nog nooit zo onverdiend had gewonnen.

    Alles wat mis kon gaan, ging mis. Dat we een sociaal team zijn, dat wisten we, maar zo sociaal. Ongelofelijk hoe vaak wij de bal afschuiven naar een medespeler, als we in schietpositie staan. Deze wedstrijd wel een keertje of vijf, terwijl er gewoon een 100% schietkans is. Jongens, het is kwestie van doen en vertrouwen.

    Het aantal goede passes over tien meter en goed lopende combinatie waren op een hand te tellen. Terwijl we voor de flipperkastcombinaties wel tien handen nodig hadden.

    Ondanks dit alles zijn er ook goede dingen te zien. Alle hulptroepen worden behandeld als teamgenoten, de “fouten” worden gezien, de combinaties worden gezocht, conditioneel zit het redelijk, de spelers trachten het hele veld te gebruiken en de rust wordt ook bewaard in benauwde situaties. Het gaat misschien niet allemaal altijd zoals we willen, maar er zit ook vooruitgang in, zelfs bij een nederlaag!

    Dus we gaan weer trainen op passing, schieten, combinaties en conditie.